Aan de andere kant van het Kanaal raakt men momenteel niet uitgepraat over Becoming A Jackel, het wonderschone debuutalbum van Villagers. Het creatieve brein achter deze Ierse formatie is het broekie Conor O’Brien, die zich evenals onze eigen Tim Knol laat omschrijven als een oude ziel in een jong lichaam. Waar Knol zich laat leiden door Americana, vindt Villagers echter aansluiting bij de melancholische folkpop van artiesten als Eliott Smith en Bright Eyes. De kraakheldere stem van O’Brien neigt van intens naar lichtvoetig, waarbij zijn ambachtelijke liedjes vanuit een ogenschijnlijke eenvoud zijn opgebouwd. Meeslepend is het zeker, al was het maar voor de mysterieuze ondertoon dat Villagers aan iedere song weet mee te geven. Charmant en intrigerend tegelijkertijd, wat het talent van deze jeugdige troubadour eigenlijk alleen maar onderschrijft. Later deze week speelt de band op een uitverkocht Lowlands, vanavond eerst klein en intiem bij ons in Rotown.