Het moge inmiddels duidelijk zijn dat Titus Andronicus momenteel één van onze favoriete bands is. Deze herrieschoppers uit New Jersey stonden al eens eerder in Rotown, maar toen helaas voor veel te weinig bezoekers. Met het gloednieuwe album The Monitor verdienen ze niet meer dan een herkansing, waarbij de verwachtingen ondertussen hooggespannen zijn. Titus Andronicus is duidelijk een band van uitersten. Aan de ene kant is het een ongecompliceerde punkband met een onverschillige houding en uitzinnige ‘meebrul’-liederen in de trend van The Pogues en The Replacements. In werkelijkheid zijn het echter slimme jongens, wiens laatste langspeler zowaar een conceptalbum blijkt te zijn. Frontman Patrick Stickles vormt de begeesterde strijdheer in de velden van de Amerikaanse burgeroorlog, waarbij historische gebeurtenissen in een nihilistisch kader worden geplaatst. Pretentieuze takkeherrie dus eigenlijk, met songs die boven de veertien minuten klokken. Een gepassioneerde overlevingstrijd van de meest tot de verbeelding sprekende, Amerikaanse indierock-bands van dit moment.