Popmuziek is een mooi maar onnavolgbaar gebeuren. Het ene moment staat Rotterdam bekend als nederigste popstad van het land om niet veel later één van de meest gewilde bands van het moment af te leveren. Met de release van The Moon Is Big weet Rats On Rafts de gemoederen in ieder geval flink te verhitten. De critici duikelen over elkaar heen met superlatieven, terwijl ook het prestigieuze Noorderslagfestival en De Wereld Draait Door aan de bel trokken. Nog opmerkelijker is echter de heruitgave van het bejubelde debuut door het vermaarde Top Notch, oftewel het van oorsprong hiphop-georiënteerde label van Kees de Koning. Het gaat de uitgesproken jongens duidelijk voor de wind. De muziek van Rats On Rafts zindert dan ook van opwinding en urgentie. Enerzijds grijpt de band terug naar de hoogtijdagen van new wave, met ontzag voor hun Rotterdamse voorbeelden, maar klinkt tegelijkertijd helemaal van nu. Tegendraadse postpunk-ritmes nemen het op tegen krassende blanke funk, gebracht met de bravoure en stuursheid van de oorspronkelijke punk. In de media worden ze onthaald als het Rotterdamse antwoord op The Cure, Echo & The Bunnymen en The Fall. Onverzettelijk.