Warhaus

Support: Faces On TV
Klinkt als: Soloproject van Maarten 'Balthazar' Devoldere

Warhaus is het nieuwe project van Maarten Devoldere, het linkerbrein achter Vlaamse indiepop-vedetten Balthazar. Balthazar ging altijd een, relatief gezien, democratisch samenwerkingsproces aan, terwijl Warhaus het tegenovergestelde is. Bij Warhaus laat Devoldere doelbewust zijn ego ontketenen, om meer creatieve risico’s nemen. Om zijn eigen visie vorm te geven, heeft hij diverse muzikanten opgetrommeld, waaronder zangeres Sylvie Kreutsch (Soldier’s Heart) en co-producer Jasper Maekelberg (Faces On TV).

Het resultaat zijn piekfijne, wulpse popliedjes in het verlengde van Leonard Cohen, Serge Gainsbourg en Nick Cave, waarin Devoldere knap allerlei stijlelementen verstopt, zoals triphop, Afrikaanse ritmes en elektronica. In live-bezetting schept Warhaus een bijzonder contrast: qua sound ademt de muziek doorleefde romantiek, terwijl de uitvoering en instrumentatie juist vooruitstrevende werkwijzen belicht.

Laat het aan de multi-talentvolle Devoldere over alles op stijlvolle wijze aan elkaar te knopen. Op broeierige single I’m Not Him geeft hij alvast een subtiele hint: ‘You want magic? Count me in!’

Deze show wordt gepresenteerd door Annabel, Motel Mozaique Concerts en Rotown

Warhaus is the solo moniker of Maarten Devoldere,  the left brain of Flemish pop artisans Balthazar. Balthazar always worked on their music within a democratic mindframe, but Warhaus is in many ways Devoldere’s vanity project. As Warhaus, Devoldere deliberately unleashes his ego to take on more creative risks. In order to shape his own vision, he has drummed up several like-minded musicians, including Sylvie Kreutsch (Soldier’s Heart) and co-producer Jasper Maekelberg (Faces On TV).

The result spawned spiky, luscious pop songs dabbling into the likes of Leonard Cohen, Serge Gainsbourg and Nick Cave within a clever clash of style elements, such as triphop, African rhythms and electronics. Warhaus devises a special contrast in its live performance, relishing in archaic romanticism, as the performance and instrumentation highlight more modernistic tools.

In short, the multi-talented Devoldere manages to combine everything in his own uniquely stylish way. On the gritty single I’m Not Him he already gives a subtle hint: “You want magic? Count me in! “