Steve Smyth

Klinkt als: Ben Caplan, John Grant, Tim Buckley

De bebaarde Australiër Steve Smyth is een vrije ziel. Als missionariszoon reisde Smyth van jongs af aan rond met zijn ouders om kerken te helpen bouwen. Muziek was eigenlijk overal en elke dag een constante factor: voordat je “God” kunt roepen had Smyth al een gitaar in zijn klauwen. De avonturen volgen de charismatische troubadour sindsdien op de voet. Als pikkie van zestien speelde hij bijvoorbeeld Grace van Jeff Buckley voor een publiek in Vietnam, waar je sinds de jaren zestig nog nauwelijks Westerse muziek op een podium hoort. Na een ontmoeting met ene Jack Lowry een jaar later omarmt Smyth het leven als rondreizende muzikant voorgoed.

Smyth is een oude ziel in een jong lichaam en zijn muziek illustreert dat ook mooi. Openingsliedje Get On van zijn album Exits schuurt en raspt als Canadese collega en baardbroeder Ben Caplan, terwijl Digital Heart zo door John Grant geschreven en gezongen kan zijn. Smyth heeft door de jaren een veelzijdig dieet van Screamin’ Jay Hawkins, Carole King, Bob Dylan, Leonard Cohen en Radiohead verslonden en al die invloeden komen op Exits wel ergens een keertje terug. Toch blijven de liedjes diep en mysterieus. In V11 komt Smyth in zijn uppie een veelzijdig repertoire ten gehore brengen.

Bearded Aussie musician Steve Smyth is a free spirit. As a preacher’s son, Smyth lived a nomadic life from the outset, helping his parents and communities build churches. Music was part of the everyday: before you could utter the word God, Smyth was working his way around a guitar. Many adventures followed. As a teenager, he performed a version of Jeff Buckley’s Grace for an audience in Vietnam, many of whom have never seen Western artists perform. After an encounter with one Jack Lowry, Smyth decided he was just fine being on the road regularly.

Steve Smyth is an old man in a young body and his music reveals an individual with many experiences to reminisce. Get On, opening cut off his album Exits, reminds of Canadian counterpart and beard-brother Ben Caplan, while Digital Heart could have easily been a John Grant tune. Over the years, Smyth has nourished himself with a healthy diet of Screamin ‘Jay Hawkins, Carole King, Bob Dylan, Leonard Cohen and Radiohead and all those influences permeate through Exits. Nevertheless, his songs remain deep, heartfelt and mysterious.