The Thermals leven aan de mooie oever van de Willamette rivier in Portland, Oregon waar hordes jonge artiesten gevoed worden door vuil weer en goedkope huizen. In de lente van 2002 schrijft zanger Hutch Harris de nummers aan zijn keukentafel. Tegen de zomer bestaat de band in 3-D. Eenmaal genoeg ‘street-credibility’ vergaard schreven ze hun naam onder een Sub Pop contract. Om trouw te blijven aan hun D.I.Y. (do-it-yourself) houding nam Harris het debuut thuis op viersporen recorder op. Hun debuut in de nieuwe s.e.d.i.f.y. (someone else does it for you) periode van hun leven heet More Parts Per Million en staat vol met distorted gitaren, distorted drums, distorted bas en distorted vocalen die samenkomen in een geluid wat volgens henzelf (en ons) ‘very fucking listenable’ is. The Thermals rocken, en niet zo’n beetje. Rauw, wild en lekker! Op een ‘doe mij er nog maar één’ manier. Dus… doe mij er nog maar één!