Widowspeak

Klinkt als: Mazzy Star, Quilt, Cat Power, Charlotte Gainsbourg, Beach House

Het Amerikaanse Widowspeak heeft een fraai eigen geluid ontwikkeld: denk aan de sluimerende, slepende droompop van Mazzy Star met sporadische schimmen van country noir, slow-core en opzwepende indierock. Nieuwste single The Dream vangt al deze herkenbare elementen in een notendop. Zangeres Molly Hamilton beschikt over een wulps stemgeluid dat net zo meeslepend de stiltes tussen haar woorden benadrukt.

Haar partner Robert Earl Thomas vult die leegtes op met benevelde gitaarmelodieën, waarin dat duistere David Lynchiaanse randje altijd lonkt. Op Expect The Best, uit op 25 augustus, zoekt Widowspeak toevlucht tussen allerlei uiteenlopende stemmingen en sferen: hard en zacht, donker en licht, rusteloosheid en kalmte. Dit is een band die elke avondschemering en ochtendgloren nog mooier maakt.

Sonically, Widowspeak exist somewhere in the overlap between somber indie rock, dream pop, slow-core and their own invented genre, “cowboy grunge.” At the heart of the band, there is a palpable duality, a push and pull between the delicate and the deliberate: the contrast of lead singer-songwriter Molly Hamilton’s strikingly beautiful voice and poignant melodies with the terrestrial reality of being a four-piece rock band.

Widowspeak remain purveyors of mood. Whether painting an image of a basement apartment with blinds closed or conjuring the sweeping openness of a desert, they’re an outfit ever preoccupied with the influence of place and the passage of time on personal experience: the way vivid memories can feel like movies or dreams. Expect the Best sees Widowspeak finding their greatest balance between opposing forces: darkness and light, quiet and loud, tension and calm.