The Veils + Basia Bulat

Zwartromantische pop a la Nick Cave en 16 Horsepower

Wat een muzikale topmaand die maand mei. Dat mag ook wel, we hebben immers wat te vieren. En wie jarig is trakteert. Als toptraktatie komt The Veils naar ons Rotown toe. The Veils is Finn Andrews, niets meer en niets minder. De excentrieke zanger en gitarist heeft de touwtjes stevig in handen en zonder Finn was The Veils hetzelfde als De Rekels zonder Hannie, om maar eens een dwarsstraat te noemen. In zijn uppie heeft Finn er voor gezorgd dat de sfeer die The Smiths in de jaren tachtig wist op te roepen, in de afgelopen jaren weer nieuw leven is ingeblazen. Met het succesvolle debuutalbum The Runaway Found, onder andere met de beeldschone culthit Lavinia, drukte The Veils direct een flinke stempel op het muzikale klimaat. Finn beschikt over de gave net iets verder te gaan dan collega Indie-bandjes. Op een cliché is The Veils zelden te betrappen, of het moet zijn dat The Veils qua samenstelling, evenals zo veel andere bands, net zo stabiel is als een boot midden op zee bij windkracht tien. De bijsluiter in het karakter van Finn zorgde ervoor dat op het tweede album Nux Vomica de voltallige band, uiteraard op hem zelf na, werd vervangen. Dit heeft godzijdank, en we danken hem op onze blote knieën, niet voor kwaliteitsverlies gezorgd. The Veils is nog steeds The Veils. Even puur, grimmig, mysterieus, treurig en intens, en een optreden staat nog steeds garant voor kippenvel van je kruin tot aan je kleine teen.