The Picturebooks

Klinkt als: Triggerfinger, The Black Keys, Royal Blood

Het Duitse duo The Picturebooks schrijft bluesrock met een spijkerharde, smerige garage-insteek. Het woord ‘garage’ kun je bij The Picturebooks overigens letterlijk nemen: de schurende, ronkende gitaarherrie van de band komt op dezelfde werkplek tot stand als de ontzagwekkende motoren die zanger/gitarist Fynn Claus Grabke en drummer Philipp Mirtschin eigenhandig in elkaar sleutelen.

Je hoort niet voor niets een primitieve, industriële sfeer in de muziek van The Picturebooks. Tijdens het luisteren kun je de uitlaatgassen en motorolie bijna ruiken. In plaats van bekkens gebruikt Mirtschin bijvoorbeeld allerlei gereedschappen om heibel te produceren: kettingen, hamers, bellen, you name it. The Picturebooks vergroten alles uit en omarmen de complete vrijheid van het altijd onderweg zijn, geheel volgens het Easy Rider-recept. Om die film te citeren: “What the hell is wrong with freedom? That’s what it’s all about.” Yeah!

The German duo The Picturebooks writes bluesrock with a hard-as-nails, scuzzy garage sound. The word ‘garage’ can be taken literally in The Picturebooks’ case: The band’s abrasive, rippling guitar hero springs from the same workplace as the awesome choppers singer / guitarist Fynn Claus Grabke and drummer Philipp Mirtschin build from scratch.

The primitive, industrial characteristics of The Picturebooks songs seem to be a direct overlap of that. While listening, you can almost smell the exhaust fumes and engine oil. Instead of cymbals, Mirtschin uses all kinds of tools to produce a racket: chains, hammers, bubbles, you name it. The Picturebooks enhance everything and embrace the complete freedom of being perpetually on the go, true to the Easy Rider-adage. To quote that movie: “What the hell is wrong with freedom? That’s what it’s all about.” Hell yeah!