St. Tropez

Support: The Mighty Breaks
Klinkt als: Black Lips, Wavves, Jacuzzi Boys

Bij St. Tropez draait het om het aantrekken van de stoute schoenen. Je mag die comfortabele pantoffels overigens ook aanhouden hoor. De scabreuze yachtpunk van dit Amsterdamse viertal is zó klaar als een klontje, dat je zonder schaamte met badjas en al in de moshpit kunt duiken. St. Tropez is stiekem een beetje de garagerock-evenknie van de TV-serie Entourage: een besodemieterde, zelfdestructieve viering van het snelle leven onder de zon, met alle overbodige luxes en louche hedonisme binnen handbereik.

St. Tropez’ overdonderende debuutplaat kun je allicht net zo goed interpreteren als een vorm van zelfdestructie, maar dan wel in de meest positieve zin. Het is best zeldzaam dat vier muzikanten van een megasuccesvolle indiegroep bewust kiezen het roer zo drastisch om te gooien. In plaats van vastroesten in hiërarchische professionaliteit, schrijft St. Tropez puur op DIY-basis muziek vanuit de brandende onderbuik. Het werpt zijn vruchten af, want St. Tropez heeft zo’n beetje alle podia compleet aan diggelen gespeeld het afgelopen jaar, van de lokale kraakpanden tot de grotere popzalen. Variatie moet er zijn, want dat houdt je nu eenmaal scherp. Het idee om de beste yachtpunkband van de aardkloot daadwerkelijk op een boot te zetten, dat konden wij moeilijk weerstaan!