Luke Winslow-King

Klinkt als: Louisiana swing, delta blues en Nawlins jive

Luke Winslow-King is niet het type muzikant dat om de hete brij draait. De titel van zijn gloednieuwe langspeler I’m Glad Trouble Don’t Last Always zegt eigenlijk al voldoende. De breuk van zijn huwelijk vonkt dit keer de creatieve vlam voor Winslow-King. In de span van negen songs doopt deze rasartiest je in het levensbloed van de rustieke americana, Mississippi blues, New Orleans jive en Memphis R&B. Met doemdenken zou Winslow-King zich in tijden van emotionele reuring veel te gemakkelijk gewonnen geven. I’m Glad Trouble Don’t Last Always is daarom een verrassend hoopgevende plaat geworden, waarbij het licht aan het eind van de tunnel volop schijnt.

Met deze nieuwe langspeler op zak kan een show aan de Nieuwe Binnenweg natuurlijk niet ontberen. Na twee voorprogramma’s voor Pokey LaFarge en een succesvolle headline-show afgelopen jaar ontvangen we Winslow-King met liefde voor alweer de vierde keer. De man blijft vakkundig de meest hartverwarmende, opwindende en recht voor je raap optredens geven, met af en toe een pareltje uit de ouwe doos om het interessant te houden. Je kunt stellen dat de problemen vanzelf overwaaien zolang Luke Winslow-King bij Rotown aan blijft waaien. Welkom terug, koning!

Luke Winslow-King isn’t the type to sidestep inner turbulence once it hits home. The title of his latest LP I’m Glad Trouble Don’t Last Always says as much. This time, it’s Winslow_King’s divorce from his muse and former band member Esther Rose that stirred his creative flames. In the span of nine tracks, the dapper Michigan-born artist baptizes the listener in the lifeblood of rustic americana, Mississippi blues, Nawlins jive and Memphis rhythm&blues. Instead of being anchored by spells of doom, the album relishes in sentiments of hope, acceptance and redemption.

Of course, Winslow-King’s return to our venue was all but inevitable. After two support-slots for Pokey LaFarge and a headline-gig last year, the New Orleans axeslinger returns for a fourth time to Rotown. The man continues to embrace the cunning of a polymath and the heart of a drifter, one heart-warming and electrifying performance at a time. With some blues, jazz  and countrystandards inbetween to keep things interesting, of course. You could say that trouble washes away once Luke Winslow-King enters the fray. Welcome back, king!