Clem Snide + A.J. Croce

Hank Williams, Nick Drake, Ben Folds en Elvis Costello

“For me, this record is about failing triumphantly”, aldus zanger/gitarist Eef Barzelay. De man achter het uit Nashville afkomstige Clem Snide heeft het inderdaad niet gemakkelijk gehad bij de totstandkoming van het laatste album ‘End Of Love’, wat tegelijkertijd ook weer een bijzonder ontroerend gegeven blijkt te zijn. Dood, verlies en het onvermijdelijk gevoel van hoop dragen bij aan de kracht van zijn songs, waarbij zijn muzikale veelzijdigheid het gegeven eigenlijk alleen maar weet te versterken. Wist Clem Snide in het verleden overtuigend uit de voeten te kunnen met zowel country als noisy rockende popsongs, blijkt het tegenwoordig juist het midden te hebben gevonden tussen deze twee uitersten. Nog altijd worden de songs geleid door een bepaald gevoel van warmte en emotie, maar verenigt desalniettemin juist die specifieke elementen waar Clem Snide tot op heden in uit wist te blinken. Ergens tussen New York en Tennessee, dus eigenlijk. Voorafgaand aan het optreden van Clem Snides verwelkomen we echter ook nog liedjesmeester A.J. Croce op het Rotown podium. Als zoon van wijlen Jim Croce houdt hij de muzikale traditie van zijn familie in ere en bracht hij onlangs zijn vijfde langspeler ‘Adrian James Croce’ uit. Vroegere bluesinvloeden maken hierbij plaats voor een meer popgevoelige benadering. Als muzikale referentie zou je dan ook een folkier, minder breekbare versie van Elliott Smith kunnen noemen, alhoewel A.J. achter de piano wellicht meer doet denken aan het beste van Ben Folds. Een prachtig, intiem optreden wordt het zeker, waarbij we op deze bewuste avond verzekerd zijn van veelzijdige dubbel.