Afterpartees

Klinkt als: The Undertones, Warm Soda, Buzzcocks

Afterpartees bezorgt consequent het leukste feestje op ieder festival, buurthuis en club, dankzij de vlam-in-de-pan powerpopanthems en het kattenkwaad van waaghals Niek Nellen. De band uit Horst komt in 2018 terug met een nieuw album: Life Is Easy, dat op 18 februari verschijnt bij Excelsior. 

Wederom tikken de jongens de ene vlotte gitaarhit na de andere af. Ook is er ruimte voor de melancholiek, existentiële malaise en het (tevergeefs) waarborgen van die eeuwige ongrijpbare jeugd. Altijd gebracht een relativerende knipoog: niet elk feestje eindigt immers met toeters en bellen, ook al willen we soms dat het elke dag een groot feest blijft.

Het leven raast onverbiddelijk door, terwijl we intussen ons best doen voldoende lichtpuntjes in het duisternis te prikken om vol smacht op terug te kijken. Wat eigenlijk een best degelijk metafoor is voor de altijd bevlogen sturm-und-drang shows van dit zootje ongeregeld. Over relativeren gesproken: geen reden om je brein te breken bij een band die met het grootste gemak zowel de grote thema’s als de kleine banaliteiten verpakt in onweerstaanbare songs.

Ergo: het leven begint en eindigt gewoon met Afterpartees. Yeah, yeah, yeah!

Afterpartees consistently deliver the best party at every festival or club, thanks to their infectious powerpop anthems and the overall mischief of daredevil frontman Niek Nellen. The band from Horst will return in 2018 with a new album: Life Is Easy, which will be released on Excelsior February 18th.

Once again, the boys are on fire: each song is charming, hyperkinetic and brimming with hooks. But there is plenty room for the melancholy, existential malaise and the futile chase after elusive youth. Always brought with a wink-wink/nudge-nudge however: after all, not all parties end with bells and whistles, though we sometimes wish to experience one big never-ending party every day.

Life continues on unabatedly, and in the meantime we do our best to accumulate as many points of light in the darkness as possible. Which is actually a pretty decent metaphor for the always inspired play-every-show-like-its-your-last mentality of this bunch. No reason to tirelessly break your brain over a band that summarize both big themes and small banalities in irresistible songs with the greatest of ease.

Ergo: life starts and ends with Afterpartees. Yeah, yeah, yeah!