Afgelopen periode was het betrekkelijk rustig rondom Jacqueline Govaert, maar eind augustus verschijnt dan eindelijk haar eerste soloalbum. Een nieuwe stap in de muzikale carrière van de Krezip frontvrouw, dat bij het schrijven van haar eigen songs geholpen werd door o.a. Joost Zweegers van Novastar en Tjeerd Bomhof van Voicst. Samen met haar nieuwe band wordt de albumrelease ondersteund door een uitgebreide clubtour, waarvan we in Rotown dé exclusieve try-out beleven. Naar verluidt op verzoek van Jacqueline zelf, wiens herinnering aan onze zaal duidelijk ‘warme’ gevoelens teweegbrengt. De eerste single Overrated verschijnt overigens al een paar weken voor het album en lijkt nu al uit te groeien tot een zomerhit van jewelste. Let op! Er zijn slechts een beperkt aantal kaarten beschikbaar voor dit bijzondere optreden, oftewel wees er op tijd bij.
Liefhebbers van ‘shoegaze’ komen vanavond weer goed aan hun trekken in Rotown. Zelf omschrijft The Depreciation Guild hun muziek overigens als ‘haze-pop’, maar de strekking moge duidelijk zijn. De New Yorkers specialiseren zich namelijk in dromerige popliedjes, verscholen achter een gordijn van galm en overstuurde gitaren. Tweederde van de band speelt daarbij ook in The Pains Of Being Pure At Heart, wat volgens onze bezoekers het allerbeste Rotown-concert van vorig jaar gaf. The Depreciation Guild bestond echter net iets langer en bracht haar eerste plaat uit voordat de wereldwijde hype rondom The Pains losbarstte. Geen echt zijproject dus, al zijn er muzikaal zeker de nodige overeenkomsten. Het liedje staat centraal bij deze sympathieke jongelui en gaat voorbij aan het effectbejag van acts als My Bloody Valentine of Jesus & Mary Chain. Omlijst door charmante onschuld en een zekere romantiek waaien de gitaren langs gelaagde synths en ouderwetse 8-bit electronica. Het nieuwe album Spirit Youth verschijnt binnenkort via het Kanine-label, bekend van o.a. Surfer Blood, Chairlift en Grizzly Bear. De jongens van ClubLePOP verzorgen de plaatjes rondom het optreden van The Depreciation Guild.
Na de eerste avonden afgelopen zomer openen we vanaf september met regelmaat onze deuren voor Club3voor12/Rotterdam. Het podium voor de actuele stand van zaken binnen de Rotterdamse popmuziek, met vanavond een speciaal optreden van The Cosmic Carnival. Nadat ze afgelopen december de Grote Prijs van Nederland wisten te winnen, speelde het zestal eigenlijk niet meer in eigen stad. Voor de releaseshow van de uitstekende, zelfgetitelde EP werd zelfs uitgeweken naar Utrecht. Dit alles om momentum op te bouwen voor deze ‘homecoming’-show in Rotown! Geïnspireerd door de zomerse westcoast pop uit de jaren ’60 grooved het gezelschap er zorgeloos op los, compleet met warme blazers, dampende orgelklanken en Beach Boys-achtige samenzang. Darryl-Ann wordt veelal genoemd ter referentie, waarbij Anne Soldaat zelfs nog een riedeltje meespeelt in de song Funny Man. Desalniettemin horen wij toch vooral de luchtige sfeer van The Bees terug bij The Cosmic Carnival. Dit met subtiele hints naar de psychedelica van The Grateful Dead. Voordat The Cosmic Carnival echter het podium betreedt, verwelkomen we Roufaida & Pluck tijdens deze editie van Club3voor12/Rotterdam. Met hun zestien lentes zorgen deze Rotterdamse meiden al voor de nodige reuring in de Nederlandse muziekwereld. Zo liet het duo een ijzersterke indruk achter tijdens de landelijke finale van de Kunstbende en speelden ze ondertussen op gerenommeerde festivals als Motel Mozaique en Oerol. Ogenschijnlijk eenvoudige liedjes, gebracht met een ontwapenend enthousiasme. De toegang van deze avond is geheel gratis, oftewel kom vooral op tijd… Vol is vol!
Iedere donderdagavond staat the Cheer Up! club weer garant voor een meer dan aangename start van je weekend. En zoals je weet, een goed begin is het halve werk. Van de vier vaste DJ's draait iedere week een ander duo een kersverse en eigengereide set voor jou in elkaar. Iedere donderdag is weer anders èn gratis. Eén ding is zeker... vrijdagochtend sta je verdacht vrolijk op, en dan herinner je je opeens..: 'Oh ja... Gisteravond was het weer dik aan met the Cheer Up Club!'
Met alleen de datum vast (officieel elke derde vrijdag, behalve vandaag) blijkt deze avond steeds een ander gezicht te hebben. Komt ervan als je de twee meest eigenwijze dj’s van Rotterdam neerzet in een maandelijkse mano-a mano om zoveel mogelijk tracks te rocken uit de meegebrachte koffers met vinyl. In een dogfight van zo’n 5 uur hoor je funk, hiphop, baile, dubstep, grime voorbijkomen. Tenzij ze besluiten om rock, breaks, electro, crunk’d en reggae te gaan draaien natuurlijk...
1 keer in de maand staat ADHDJ op zaterdag bij ons op de planken. Hij neemt je mee in een scherpe, strakke achtbaan en laat je dansen op de meest uiteenlopende muziek. ADHDJ wijkt voor geen enkel genre en legt de uitdaging in het mixen van alle stijlen. Van Sia naar Two Door Cinema Club met een vleugje Jamaica en Vampire Weekend. Doe daar een schepje Jay-Z, Sleigh Bells en Crookers bij en je hebt een avond lang geknald op een groovy groove! Mis het niet!!
Het is waarschijnlijk minder gepast om het van de daken te schreeuwen, maar met Timber Timbre verwelkomen we opnieuw een pareltje op de bühne van Rotown. Het brein achter deze Canadese formatie heet Taylor Kirk, wiens wonderschone liedjes zonder enige poespas of bombarie aan ons worden voorgesteld. Het kostte de beste man dan ook drie langspelers voordat zijn onwaarschijnlijke talent werd opgemerkt door kwaliteitslabel Arts & Crafts, bekend van o.a. Broken Social Scene en Feist. In de tussentijd ontwikkelde de muziek van Timber Timbre zich van lo-fi slaapkamer blues naar cineastische folk met ongrijpbare spanningsbogen. “More is less” lijkt het devies, waarbij werkelijk iedere song wordt geleidt door die prachtige, ietwat mysterieuze dreiging. De perfecte soundtrack voor een David Lynch-film dus eigenlijk. Het trio klinkt even ingetogen als Isbells of Bon Iver, maar geniet tegelijkertijd eenzelfde verbeeldingskracht als Patrick Watson of Antony And The Johnsons. Na Into The Great Wide Open verwelkomen we Timber Timbre nu voor een clubshow aan de Nieuwe Binnenweg… De muzikale fijnproevers zijn gewaarschuwd!
Eén ding gelijk maar uit de wereld helpen… Het Franse duo Jamaica heeft weinig van doen met reggae. Sterker nog, het debuutalbum Jamaica No Problem werd geproduceerd door Xavier de Rosnay van Justice, al dan niet met wat hulp van Daft Punk. Zomers klinkt het in ieder geval wel, waarbij ze in eigen land al worden onthaald als de troonopvolgers van Phoenix. De waanzinnige single I Think I Like U2 schopte het hier al tot 3FM Megahit, maar lijkt slechts een voorbode van het moois dat nog komen gaat. Jamaica schrijft hits met onweerstaanbare rockgrooves. Even dansbaar en energiek als Two Door Cinema Club, met de knipoog van Soulwax in hun begindagen. Ondanks dat deze jongens rondhangen in de hippe clubs van Parijs zijn het toch bovenal ‘grungeheads’. Nergens een synthesizer te bekennen, terwijl hun songs uitstekend werken op de dansvloer. Check ook zeker de geniale videoclips van Jamaica via de site van Rotown. Aanrader!
Wellicht is het menigeen al ontschoten maar het weekend begint in Rotown al op donderdag! Is dat even een meevaller? Iedere donderdag zorgen de heren van the Cheer Up! Club ervoor dat het begin van je weekend in ieder geval goed is. Telkens staat er weer een ander duo (van de vier vaste DJ’s) garant voor een nieuwe dwarse set. Altijd herkenbaar doordat veel verschillende stijlen en het bekende met het onbekende door elkaar en aan elkaar gedraaid worden. Eén ding is zeker, ook deze donderdag is het weer feest, anders en gratis!
Jawel, de Popronde strijkt weer neer in Rotterdam! Het betreft een gratis toegankelijk festival, reizend langs 25 Nederlandse steden. Het centrum van de stad vormt hierbij het festivalterrein, waarbij deelnemende cafés een podium bieden aan opkomend talent van eigen bodem. Evenals voorgaande jaren houden we in Rotown de officiële afterparty met deze editie een speciaal optreden van Bombay Show Pig. Naar eigen zeggen niet zomaar een band, maar een “noise statement”. Zelfs zonder basgitarist weet dit power-trio een baklading herrie af te leveren waar je u tegen zegt. Geïnspireerd door de vuige rock van bands als Yeah Yeah Yeahs, The Kills en Death From Above 1979 schuilt er immer een toegankelijk song achter de muur van geluid. De donkere gitaren en opzwepende drums worden daarbij versterkt door opmerkelijk soulvolle zangpartijen. Het moge duidelijk zijn dat Bombay Show Pig vooral live een band is om mee te maken. De entree is geheel gratis, oftewel je bent van harte welkom!
De top van de Nederlandse popmuziek heeft Rotown gevonden als hèt ideale begin voor een nieuw avontuur. Na Jacqueline Govaert verwelkomen we vanavond Perquisite voor een exclusieve try out voor diens aanstaande soloalbum. Als producerende helft van Pete Philly & Perquisite behaalde hij grootse successen, waarbij de eigenzinnige combinatie van hiphop, soul en jazz tot ver over de landsgrenzen werd gewaardeerd. Nadat de samenwerking met Pete Philly vorig jaar eindigde, stortte Perquisite zich volledig op zijn eigen materiaal met de release van het debuutalbum gepland voor begin oktober. Daarbij weet hij zich gesteund door twaalf verschillende vocalisten, waaronder Janne Schra van Room Eleven, Tjeerd Bomhof van Voicst en Torre Florim van De Staat. Met iedere vocalist schreef hij één song, wat voor een redelijk divers eindresultaat heeft gezorgd. Op tour neemt hij in afwisselende bezetting telkens twee gastvocalisten mee. De laptops en turntables worden daarbij overboord gegooid, waarbij het album door een zeskoppige live-formatie wordt geïnterpreteerd. Perquisite zelf treedt op als bandleider, gewapend met basgitaar en een uitzonderlijke muzikaliteit.
Met de hernieuwde interesse voor moderne folk met acts als Mumford & Sons en Laura Marling bereikt ons nu Stornoway. Vernoemd naar een dorpje in het uiterste noorden van de Schotse Hebriden, opereert dit viertal echter vanuit universiteitsstad Oxford. De BBC onthaalde de formatie begin dit jaar nog als één van de meest veelbelovende acts van 2010, wat afgelopen mei resulteerde in de release van het wonderschone debuutalbum Beachcomber’s Windowsill. Stornoway klinkt daarbij uitzonderlijk Brits, enigszins vergelijkbaar met Belle & Sebastian, maar verweeft traditie en nostalgie met een eigentijds fris geluid. De band heeft zeker iets pastoraals over zich, maar schuwt tegelijkertijd ook niet het grote gebaar. Loepzuivere ietwat dromerige indiefolk, waarbij hoop en een zeker gevoel voor melancholie hand in hand lijken te gaan. Sympathiek, optimistisch en redelijk verslavend wanneer je het gezelschap een luisterend oor biedt. Veel plezier!
Na Graffiti6 verwelkomen we vanavond nog een band die verantwoordelijk is voor één van de beste zomerhits van 2010. Met de opgewekte single Sunshine is Ginger Ninja werkelijk niet van de radio af te krijgen, terwijl het debuutalbum Wicked Map duidelijk meer verslavende popsongs te bieden heeft. In eigen land is het Deense viertal dan ook uitgegroeid tot een graag geziene gast op grote festivals zoals Roskilde, waarbij plezier het enige devies lijkt te zijn. Zonder pretenties combineert Ginger Ninja uiteenlopende stijlen als rock, electro en pure popmuziek tot een aanstekelijk geheel. Dit alles met een knipoog naar de jaren ’80, enigszins vergelijkbaar met hun collega’s van Alphabeat. Ondanks het toegankelijke karakter blijft het een rockformatie, waarbij het gebruik van strakke beats en de nodige synths doet denken aan Britse bands als Delphic en Two Door Cinema Club. Jong, onbekommerd en veelbelovend… Ginger Ninja heeft de toekomst!
Wellicht is het menigeen al ontschoten maar het weekend begint in Rotown al op donderdag! Is dat even een meevaller? Iedere donderdag zorgen de heren van the Cheer Up! Club ervoor dat het begin van je weekend in ieder geval goed is. Telkens staat er weer een ander duo (van de vier vaste DJ’s) garant voor een nieuwe dwarse set. Altijd herkenbaar doordat veel verschillende stijlen en het bekende met het onbekende door elkaar en aan elkaar gedraaid worden. Eén ding is zeker, ook deze donderdag is het weer feest, anders en gratis!
Geliefd vanwege zijn verzorgde mix van tijden en stijlen. St. Paul draait wekelijks in het club- en festivalcircuit. Onder zijn eigen naam of onder de vlag van een van zijn projecten. Helter Skelter is al jaren een beproefd concept in Rotown en Doornroosje. Mutant Disco, Post Punk, Afro Indie, Electro Pop. Helter Skelter doet vooral de ritmische kant van popmuziek aan. Check ook eens het blog (www.stpaul.nl) of programma op KX Radio, maar dans vooral op zijn plaatjes. You May Be A Lover, But Are You A Dancer? Helter Skelter!
Zoals bekend heeft WATT onlangs haar deuren moeten sluiten. Oorspronkelijk zou het piepjonge Only Seven Left een show geven bij onze ‘grote broer’, wat uiteindelijk is verplaatst naar de Nieuwe Binnenweg. Goed nieuws voor de Rotterdamse fans dus, die werkelijk al maanden uitkeken naar de terugkeer van hun muzikale helden. Na de volledig uitverkochte clubtour met Destine, dit voorjaar, is de persoonlijke relatie tussen Only Seven Left en haar fans eigenlijk alleen maar gegroeid. Het optreden in Rotown valt vervolgens ook nog samen met de release van het debuutalbum It Was All A Dream, wat een opmerkelijk volwassen plaat is geworden. Ondanks hun jonge leeftijd weet de band namelijk uitstekende popliedjes te schrijven. De opgewekte melodieën, aanstekelijke koortjes en het strakke samenspel vliegt je om de oren! Voor sommigen wellicht net iets te radiovriendelijk, al blijft het integere karakter van de band zeer zeker intact. Reeds gekochte kaarten voor het concert in WATT blijven geldig voor deze nieuwe datum. Concerten in Rotown zijn voor alle leeftijden toegankelijk, voor de dansavonden geldt een minimum leeftijd van achttien jaar.
Indie lovers rejoice! DJ Michiel & friends presenteren een avond vol klassiekers, nieuwe oogst, hits en curiosa. Daarbij de Indie Top 10 countdown die mede door het publiek wordt samengesteld. Stuur je top 3 requests voor de maandelijkse top 10 naar top3@week-ender.com.
Het is gelukt! Met Aloe Blacc verwelkomen we opnieuw een hoge notering in Rotown’s ‘wishlist’. De Californische producer/mc stond hier al eens eerder, maar sinds de release van de geweldige single I Need A Dollar moest en zou hij toch echt terugkomen. Het bewuste liedje vormt de titelsong van de nieuwste HBO televisieserie How To Make It In America, wat in eigen land is uitgegroeid tot een enorme hit. Aloe Blacc lijkt daarbij zijn definitieve vorm gevonden te hebben en is klaar voor de volgende stap in zijn carrière. Het nieuwe album Good Things verschijnt binnenkort via het vermaarde Stones Throw-label en ligt muzikaal in het verlengde van eerdergenoemde hitsingle. Eclectische invloeden vanuit het verleden, waaronder digital r&b, latin en broken beats, maken inmiddels ruimte voor authentieke soul uit de jaren ‘70. Enigszins vergelijkbaar met de laatste platen van Raphael Saadiq en Mayer Hawthorne, al steekt Aloe Blacc zijn sociale engagement niet onder stoel of banken. Een bevlogen artiest dat vanavond wordt begeleidt door een voltallige live-formatie, compleet met toeters en blazers. We zien de jaarlijstjes al voor ons!
Iedere donderdagavond staat the Cheer Up! club weer garant voor een meer dan aangename start van je weekend. En zoals je weet, een goed begin is het halve werk. Van de vier vaste DJ's draait iedere week een ander duo een kersverse en eigengereide set voor jou in elkaar. Iedere donderdag is weer anders èn gratis. Eén ding is zeker... vrijdagochtend sta je verdacht vrolijk op, en dan herinner je je opeens..: 'Oh ja... Gisteravond was het weer dik aan met the Cheer Up Club!'
Go Back To The Zoo is het levende bewijs dat de Nederlandse popmuziek bloeit als nooit tevoren. Evenals hun Engelse voorbeelden bracht de jonge band eerst enkele singles uit, die stuk voor stuk uitgroeiden tot enorme radiohits. Na Beam Me Up en Electric veroverde ook de laatste single Hey DJ de alternatieve dansvloeren en werd bij release direct gebombardeerd tot 3FM Megahit. En dat terwijl het debuutalbum nog moet verschijnen! De release van deze langspeler staat gepland rondom Lowlands, waar we de gretige indierock van Go Back To The Zoo dan ook zeker gaan beleven. Minstens zo catchy en opwindend als The Strokes, door VPRO’s 3Voor12 vergeleken met de uptempo kant van Razorlight. De formatie rondom de gekrulde broers Cas en Teun Hieltjes klinkt urgent en komt uitzonderlijk fris voor de dag. Het geplande concert in Rotown gaat zeker uitverkopen, oftewel wees op tijd met het kopen van je kaartje.
In oktober verwelkomen we heel wat stoere dames op het podium van Rotown. Vanavond geen uitzondering met de veelbesproken Dum Dum Girls over de vloer. Vernoemd naar een song van Iggy Pop zijn deze vier meiden uit Los Angeles duidelijk beïnvloed door de vele meidengroepen uit de jaren ’60. In tegenstelling tot hun stadsgenoten van The Like (later deze maand ook in Rotown) houden deze ‘chicks’ er echter een flinke punkrockattitude op na. Tja, wat wil je met namen als Dee Dee, Jules, Bambi en Sandy?! De aanstekelijke melodieën en Ronettes-achtige vocalen van Dum Dum Girls zijn dan ook doordrenkt in bakladingen fuzz, galm en andere gitaarherrie. Hier en daar bespeuren we nog een knipoog naar de new-wave van Blondie en Siouxsie, terwijl het nergens geforceerd voor de dag komt. Even rafelig en ongecompliceerd als The Raveonettes wellicht, alhoewel de dames zich vooral thuis voelen onder hun lo-fi ‘slacker’ vrienden van Wavves, GIRLS en Best Coast. Momenteel is de band op tour met MGMT door Europa, maar wilden op hun vrije dag dolgraag een extra show geven bij ons in Rotterdam.
Het mag gerust gezegd worden… Earl Greyhound heeft zonder twijfel de coolste ‘look’ van alle bands die we sinds jaren in Rotown mochten verwelkomen. Daarnaast heeft dit kleurrijke power trio uit Brooklyn ook dé ultieme rocksound te pakken. Groots, vuig maar aanstekelijk tegelijkertijd. De donkere gitaarriffs en onweerstaanbare jaren ’70 grooves staan daarbij garant voor een meeslepende luistertrip. Het nieuwste album Suspicious Package werd geproduceerd door Dave Schiffman, die eerder achter de knoppen zat bij o.a. Red Hot Chili Peppers en The Mars Volta. Even zwaar en geïnspireerd als Led Zeppelin, maar dan zonder al dat moeilijke gedoe. Earl Greyhound staat voor ongecompliceerde good ol’ classic rock, op geheel eigen voorwaarden en in een modern jasje. Het podium is hun natuurlijke habitat, oftewel wees welkom en laat je omverblazen door de tijdloze ‘rawk’ van Earl Greyhound.
Het lijkt alweer een tijd geleden, maar vanavond maken we dan eindelijk weer eens plaats voor een potje onvervalste indierock in Rotown. Alhoewel Sky Larkin afkomstig is uit het noordwesten van Engeland, klinkt de formatie rondom zangeres Katie Harkin opvallend Amerikaans. Het jonge trio is duidelijk niet opgegroeid met een abonnement op NME. En nee, ook Morrissey is door hen nooit geëerd als halfgod onder de mensheid. Evenals bij bevriende bands als Los Campesinos! en Blood Red Shoes zijn het namelijk Amerikaanse labels als Touch & Go en Dischord die voor muzikale vorming zorgden. De innovatieve gitaarsongs van Sky Larkin klinken zowel direct als onbezorgd, terwijl Katie’s opwekte zangpartijen doen denken aan de ‘riot grrrl’-beweging van begin jaren ’90 met acts Sleater Kinney, Le Tigre en Hole. Desalniettemin geniet Sky Larkin een bovengemiddelde urgentie, zoals ook te horen op het nieuwe tweede album Kaleide. Het drietal klinkt tegenwoordig nog strakker, energieker en bovenal zwaarder dan ten tijde van het debuutalbum The Golden Spike. Eerder dit jaar nog op tour met Broken Social Scene, vanavond hun enige Nederlandse clubshow in Rotown.
In Europa ging het debuutalbum van The Like redelijk onopgemerkt voorbij. Niet omdat het een slechte plaat was, maar doordat de meiden uit Los Angeles het simpelweg te druk hadden met alle aandacht in eigen land. Met invloedrijke vaders in de muziekkringen van Hollywood kon de op Pretenders geïnspireerde rock van The Like reeds vanaf het begin rekenen op veel bijval. Zo gingen de meiden in Amerika op tour met grootheden als Arctic Monkeys, Kings Of Leon en Muse. Met het nieuwe album Release Me is de kans groot dat we ook hier overstag gaan voor de charmes van deze ‘cuties’. Mark Ronson, bekend voor zijn werk met Amy Winehouse, tekende voor de productie en liet The Like een muzikale metamorfose ondergaan. Terug naar de meidengroepen uit de jaren ’60, compleet met zwoele orgeltjes, handclaps en bitterzoete vocale harmonieën. Vanzelfsprekend werd er ook een beroep gedaan op The Dap Kings, de blazerssectie van Sharon Jones, voor die onmiskenbare ‘swinging touch’. Het resultaat is zomers, ontwapenend en vooral erg dansbaar. Vanavond verzorgt The Like hun enige Nederlandse optreden bij ons in Rotown.
Met Andreya Triana verwelkomen we één van de meest gevraagde vocalisten van dit moment. Avontuurlijke beatmakers als Flying Lotus, Theo Parrish en Mr. Scruff stonden allemaal in de rij om met haar te kunnen werken, maar moeten momenteel hun geduld opbrengen. Afgelopen zomer bracht dit Londense talent namelijk haar eerste eigen album uit, getiteld Lost Where I Belong, en verscheen op het vermaarde Ninja Tune label. Met hulp van Rotown-favoriet Fink en producer Bonobo blijkt Triana zelf ook uitstekende liedjes te kunnen schrijven. ‘A rising star’, aldus de New York Times. Daarbij vormt haar diepe, ietwat ongepolijste stem vanzelfsprekend de rode draad in iedere song. Tegelijkertijd horen we invloeden terug vanuit jazz, soul, folk en de cineastische magie van haar producer. De spaarzame instrumentatie zorgt voor een bijzonder intieme sfeer, wat in de vertrouwde setting van Rotown zonder twijfel een memorabele avond gaat opleveren. Mis haar niet!
Het gebeurt niet vaak dat we artiesten uit Nieuw Zeeland mogen verwelkomen. Los van Flight Of The Concords is er op muzikaal vlak echter een boel te beleven in dit exotische oord. Shapeshifter bijvoorbeeld, wiens illustere reputatie als live drum ’n bass-act in eigen land is uitgegroeid tot één van megastatus. Over de jaren is deze vijfkoppige formatie dan ook bedolven onder diverse awards en wisten hun albums met gemak de platina status te bereiken. Inmiddels begint de rest van de wereld ook wakker te worden en wordt de aanstaande Europese tour van Shapeshifter voorafgegaan door een flinke buzz. De weergaloze liveshow van de jongens lijkt hun geheime wapen. Op plaat klinken ze wellicht ietwat gepolijst, maar op het podium valt werkelijk alles op z’n plaats. De soulvolle, lome hiphopbeats monden steevast uit in een heftig dreunende climax, waarbij de energieke breaks je letterlijk om de oren vliegen. Alsof je een hectoliter Red Bull achter de kiezen hebt! De band is duidelijk niet vies van enig elektronisch experiment, alhoewel het immer toegankelijk blijft. Deze show in Rotown wordt gehost door de jongens van Classified.
Het was te verwachten, maar nu is er dan 100% duidelijkheid. Het geplande optreden van Ou Est Le Swimming Pool op za 23 oktober komt te vervallen. Na het overlijden van zanger Charles Haddon heeft de band besloten om de volledige tour te annuleren. Wel verschijnt op 3 oktober alsnog het debuutalbum The Golden Year, gevolgd door de nieuwe single The Key. Reeds gekochte kaarten kunnen geretourneerd worden bij het voorverkoopadres, het geld voor on-line gekochte kaarten wordt automatisch teruggestort. Mocht je een kaartje hebben gekocht via Primera, mail dan naar info@rotown.nl voor meer informatie.
In de afgelopen jaren zijn we al heel wat opvallende bandnamen tegengekomen. Met de komst van Ou Est Le Swimming Pool kunnen we in deze buitencategorie opnieuw een streepje plaatsen. Sinds afgelopen EuroSonic hangt er een behoorlijke buzz rondom deze formatie uit Londen, terwijl er vooralsnog geen volwaardig album te melden is. Ook de uitgebreide tour als support van La Roux heeft Ou Est Le Swimming Pool geen windeieren gelegd, waarbij de opzwepende electro-pop van het viertal op veel bijval mocht rekenen. Op menig alternatieve dansvloer groeide de aanstekelijke single Dance The Way I Feel uit tot een regelrechte floorfiller, al dan niet in de remix van Armin van Helden. Met een baklading vol aan synthesizers en authentieke drumcomputers blijkt het podium echter dé plek waar Ou Est Le Swimming Pool het best tot zijn rechtkomt. Feest gegarandeerd. De badmeester heeft zijn goedkeuring uitgesproken en maakt voor deze ene keer een uitzondering… Bij dit zwembad mag gerend worden!
Afgelopen zomer was er absoluut ééntje om te herinneren voor Jack Parow. De Zuid-Afrikaanse rapper bleek de perfecte soundtrack voor het WK voetbal en groeide ondertussen uit tot een enorme hit op festivals als Lowlands en Metropolis. Tijdens dit laatste evenement verzorgde de mc zelfs nog een kort optreden tijdens de jaarlijkse afterparty in Rotown. Nu het zelfgetitelde debuutalbum is verschenen via het fameuze Top Notch-label, keert Jack terug naar de lage landen voor een uitgebreide albumtour met Rotown als eerste halte.
-1.jpg)
Wegens het faillissement van WATT komt het geplande optreden van Moss op 3 december helaas te vervallen. In goed overleg met de betrokken partijen speelt de band nu in Rotown, oftewel dezelfde plek waar ze afgelopen editie van Motel Mozaique nog de pannen van het dak speelden. Het verhaal rondom de band van Marien Dorleijn is overigens vrij opmerkelijk. Zo ging het debuutalbum The Long Way Back, vol met ambachtelijke luisterliedjes, relatief onopgemerkt voorbij. Opvolger Never Be Scared / Don’t Be A Hero bleek vervolgens het keerpunt en werd vorig jaar door de vaderlandse critici gebombardeerd tot hèt beste album van eigen bodem. Vol zelfvertrouwen koos Moss voor een meer avontuurlijke richting met intense, meer gelaagde songs als resultaat. De pulserende baslijnen en stuwende ritmes vormen daarbij een uitstekende basis voor de karakteristieke vocalen van Dorleijn. Bij vlagen doet het denken aan Amerikaanse smaakmakers als Grizzly Bear of Fleet Foxes, zeker qua harmonieus vernuft, al herkennen we ook het speelse karakter van Vampire Weekend. Moss klinkt fris, urgent en innovatief. Zonder twijfel één van de beste Nederlandse bands van dit moment! Kaarthouders voor het oorspronkelijke concert in WATT krijgen hun geld teruggestort.
Hij is terug! Nadat we hem afgelopen jaarwisseling nog achter de draaitafels van Rotown konden vinden, keert Lucky Fonz dit najaar terug met een gloednieuw album onder zijn armen. Opmerkelijk genoeg verschijnt dit nieuwe werk bij het befaamde Top Notch; een label dat zich tot op heden vooral richtte op de betere hiphop. Eén van Nederlands meest uitgesproken singer/songwriters van dit moment begeeft zich daarmee tussen grote namen als Duvel Duvel, Opgezwolle en The Opposites. Desalniettemin blijft de beste man bij zijn leest. Geen rap voor Otto Wichers dus, al worden zijn ontroerende folkliedjes inmiddels wel in eigen taal vertolkt. Afgelopen voorjaar bleek de geweldige single Ik heb Een Meisje slechts een voorbode van dit alles. Samen met zijn fonkelnieuwe begeleidingsband De Felle Kleuren, een andere primeur voor Lucky Fonz, lijkt het opmerkelijke talent zichzelf andermaal ontdekt te hebben. Op het podium schiet het waarschijnlijk nog alle kanten op, van hartverscheurende melancholie naar regelrechte stand-up comedy. Naar ons idee een zeldzame kwaliteit waar we nooit genoeg van kunnen krijgen. Wees welkom!
Tijdens het vorige bezoek aan Rotown werd al duidelijk dat The Tellers een explosief gezelschap vormde. Deze losbandige jongens uit Brussel ademden rock ‘n’ roll, wat indertijd resulteerde in een gezonde chaos in de backstage van Rotown. Uiteindelijk werd het de band zelf echter ook iets te veel. Na twee jaar intensief touren rondom de release van Hands Full Of Ink viel de band als een kaartenhuis uiteen. Uiteindelijk bleef alleen frontman Ben Baillieux-Beynon over. Samen met producer Fabrice Detry formeerde hij vrijwel direct een geheel nieuwe formatie, waarmee het derde Tellers-album werd opgenomen. Nog altijd even onbezonnen blijkt de band duidelijk ook niet aan urgentie te hebben ingeboet. De frisse indiepop van The Tellers klinkt behoorlijk gretig, waarbij de invloeden van The Libertines of Violent Femmes nooit ver weg zijn. Iets minder rafelig wellicht, wat de kwaliteit van de songs eigenlijk alleen maar ten goede komt. The Tellers zijn momenteel één van de leukere bands bij onze zuiderburen!
Schradinova is de splinternieuwe formatie rondom zangeres Janne Schra. Met haar vorige band Room Eleven behaalde ze in de afgelopen jaren grootse successen, waaronder platina albums en prestigieuze festivaloptredens in zowel het binnen- als buitenland. Desalniettemin besloot Schra op de piek van Room Eleven’s populariteit het roer volledig om te gooien. Ze verkoos het solopad boven de vertrouwde waarden van haar eigenlijke band. Terug naar de essentie van creativiteit, waarbij haar nieuwste songs geleid worden door een zekere onschuld en naïviteit. Samen met diverse songwriters, waaronder Tjeerd Bomhof van Voicst en de liedjesman achter Feist en Corinne Bailey Ray, schreef ze haar eerste eigen plaat dat dit najaar verschijnt. Nog altijd met Schra’s zwoele, geruststellende stem, maar met meer avontuur en spontaniteit dan voorheen. Nu ze op geheel eigen benen staat bestaan er geen belemmerende regeltjes of verwachtingen meer. Welkom in de fantasierijke wereld van Schradinova!
